Het is al weer een hele tijd geleden dat ik hier wat heb geplaatst. Ben nog steeds lekker bezig met mijn opleiding en stage. Had niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden in het verzorgingshuis waar ik nu één dag in de week werk. Maar ik geniet er enorm van.  Het is alleen lastig dat ik de nacht ervoor vaak zo slecht slaap. Dan moet ik er vroeg uit en dan moet ik van mezelf goed slapen en dat lukt dan natuurlijk niet. Ik kan er ook regelmatig best tegenop zien om te gaan, maar als ik er eenmaal ben dan gaat alles zo fantastisch dat ik vaak denk: Wat ben ik toch ook een muts om er telkens een beetje tegenop te zien. Dus vanaf nu doen we dat gewoon niet meer (dus:))

Verder zijn we flink bezig met opdrachten voor I-Krea Design. Juist omdat het heel wat anders is is het ook weer heel erg leuk om te doen.

Ook moet ik er goed om denken om tijd voor mezelf te nemen, om heerlijk te genieten, om echt mijn rustmomenten te pakken. En dat doe ik ook, ik heb dat nodig! Altijd al gehad. Hoe druk ik het ook heb, af en toe zet ik alles even opzij en doe helemaal niks, lekker er even uit, of gewoon thuis muziekje luisteren, boekje lezen, badje nemen.

Maar het allerbelangrijkste is dat ik zo enorm veel leer als het gaat om vertrouwen. Tijdens mijn opleiding, mijn werk, mijn “gewone” gezinsleven: God heeft mij echt geleerd om alleen op Hem te vertrouwen. En dat geeft rust. Maar ik moet er wel zelf voor kiezen, want regelmatig struikel ik nog, dan maak ik me toch weer druk ergens over terwijl ik weet dat dat niet helpt. Maar vandaag kies ik er voor, opnieuw, om alles in Vaders hand te leggen, mij niet bekommeren om de toekomst, niet rond blijf lopen met al mijn problemen! En dat geeft rust, elke keer weer!

 

 

 

Sinds kort ben ik begonnen aan de opleiding Verpleegkunde in deeltijd. Deze opleiding is dit jaar voor het eerst in een geheel vernieuwde vorm aangeboden, namelijk in deeltijd: 1 dag in de week naar school en 1 dag in de week stage. In het derde jaar kan je dan als leerling verpleegkundige solliciteren in bijvoorbeeld een ziekenhuis. Maar om te beginnen zo de eerste twee jaar is erg prettig. Het is hard werken, maar het is ook enorm leuk om weer met een groep volwassenen in de schoolbanken te zitten. Het is een hele omschakeling, na 16 jaar van thuisblijfmoeder zijn nu de “grote, wijde wereld” in. Eng, ja, maar tegelijk ook zo mooi en leerzaam! Voel me echt op mn plek en vertrouw er honderd procent op dat God mij leidt en helpt, ondanks de moeilijke dingen die ik ook tegenkom maar waar ik wel enorm van leer. Het is echt een stap in gehoorzaamheid en vertrouwen.

Vorige week zijn we een weekje met familie op vakantie geweest. Het weer was grotendeels pet, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was hartstikke gezellig. We zaten in een groepsaccomodatie vlakbij Zee. Heerlijk ‘s avonds na het eten naar de zonsondergang kijken. Ook een potje Darten in de avond was een steeds terugkerend feest! Ondertussen knutselden wij als dames er lustig op los, samen met de kinderen.

Deze tijd met onze familie was helemaal speciaal omdat Opa Gert er weer bij kon zijn. Na een heftige periode van ernstig ziek zijn konden we nu extra genieten van het feit dat hij nog gewoon bij ons is en dat het nu zo goed met hem gaat.

We hadden een competitie ingesteld, de mannen en vrouwen zouden om de beurt koken. Na elke maaltijd werd de wedstrijd serieuzer en er kwamen heel wat culiniaire hoogstandjes op tafel, mede mogelijk gemaakt door de “Smulwebapp” Het menu varieerde van macaroni en gebakken aardappels met sla tot aardappels met champignon uit de oven en een drie uur pruttelend stoofpotje met kruidkoek, appel en uien. Maar het echte gejuich van de kinderen begon pas op de avond dat de mannen zelf gepaneerde snitzels met citroen en Dille hadden

gemaakt……………met patat (van de plaatselijke snacktent) Op dat moment hebben wij als vrouwen geaccepteerd dat wij de minderen waren in deze competitie…jaja, wij kennen onze plaats:) Maar de laatste avond hebben we onze krachten gebundeld en werkten de teams samen door alle restjes van de hele week te verwerken in culinaire hapjes! Mmmmm dat ging er in als pizzabroodjes, toastjes en chips

Tijdens een wandeling van Opa Gert en Oma Fenny met een paar kleinkinderen vond Renée een ballon met een kaartje eraan! Dat was wel heel byzonder! Dit stond er op het kaartje:

Hij kwam helemaal uit Engeland, Renée was natuurlijk erg trots. In onze vakantiewoning heeft ze een paar mooie tekeningen gemaakt om te sturen naar het adres waar de ballon vandaan komt.

Dit was een leuke vondst, maar we deden ook een keer een minder leuke vondst. Er was een dood zeehondje aangespoeld, we hebben de politie gebeld en die hebben een instantie ingeschakeld die het dode beest op kwam halen.

Wat kom je ook veel rommel tegen op het strand, van allerlei zaken die aangespoeld zijn, wel grappig hoor om met de kinderen er tussen te struinen.

Gelukkig was het aan het einde van de week toch nog erg mooi weer geworden. We zijn heerlijk naar het strand geweest en hebben echt genoten van de zon!

Maar aan alles komt een eind, ook aan een leuke vakantie! We kijken terug op een fijne week en kunnen er weer tegenaan (voorlopig:))

Hieronder een compilatie van NOG meer foto’s uit Petten (ik kan niet kiezen)

Dit is een playlist die ik heb gemaakt bij www.bannersnack.com Een verzameling songs van de DVD’s Giving Thanks en Count Your Blessings van the Gaithers. Heerlijke songs, geniet ervan!

U snoeit mijn wijnstok Vader
en het doet vaak pijn
het mes gaat diep,
maar het is nodig
om zo intens
bij U te kunnen te zijn
Maar na het snoeien,
na een nacht van regen,
dan begin ik weer te groeien,
en ervaar ik Uw rijke zegen!
Heer, dicht bij de bron,
mijn wortels in de grond
Uw waterstromen drinkend,
zodat ik groeien mag Heer,
ik dank U
dat ik zomaar komen mag
Dat ik zomaar lopen mag
Dat ik hier zijn mag,
op deze plek,
waar U mij leert
de weg van het Lam!
Heer, nederig zijn,
het diepste van mijzelf prijsgeven,
alles terug in uw handen te leggen
Het is net of U tegen mij wil zeggen:
“Kind, je krijgt het terug,
maar dan gelouterd en rein.
Ik hou van jou, mijn kind,
Ik wil jou zon der gerechtigheid zijn”
Heer, en alles verbleekt,
bij het licht van U zelf!
laat Uw zon verder opgaan
in mijn hart,
tot ik geen lamp meer nodig heb,
tot ik geen schijnsel meer nodig heb,
Tot alle bedekkingen zijn weggenomen!
Totdat U alles zal zijn in mij!
(c) Erika

Wat was het geweldig gisteren in de Apenheul. AL heel lang zijn de apen mijn favoriete dieren, kan er uren naar kijken. De apenliefde deel ik met mijn zoon Joël en sinds gisteren ook met mijn stiefzoon Jelle. Om een uur of 10 vertrokken we dan naar Apeldoorn, met een rugzak (apenproof:) met pakjes drinken en tukkies. Gelijk al bij binnenkomst valt je de schoonheid van de ligging van het park op. Prachtig gelegen in de bossen, fraai aangelegde paden en borders! Goeie binnenkomst! We hadden de tickets op internet gekocht dus we konden zo door lopen.

Er waren heel veel mensen met hetzelfde idee: Een dagje naar de Apenheul, het was erg druk. Dat was het enige minpuntje aan deze dag, bij de loslopende apen hadden we niet veel succes, er waren teveel mensen, baby’s en kinderwagens waar de apen belangstelling voor hadden. Maar toch, één aapje had mij uitgekozen om een tussenlanding te maken op mijn rug, alvorens hij weer verder jumpte door en over de mensen menigte. Luciën was te laat met het fototoestel, maar het ging ook erg snel. Na een tijdje te hebben doorgebracht bij de doodshoofd aapjes vervolgden we onze weg. (waarom heten ze toch zo: Doodshoofdaapjes? Ik zie er geen enkel doodshoofd in )Ze zijn zo lief en grappig.

We wilden graag de voederpresentatie van de Gorilla’s meemaken dus hebben we plaatsgenomen op de tribune bij de Gorilla’s. Terwijl er drommen mensen een plekje zochten, zagen wij de eerste gorilla’s al plaatsnemen tegenover ons op het Gorilla eiland. Wie kijkt er nu aapjes?

Het was geweldig! De Dierenverzorgers kwamen met een kist met eten aan en als je even dacht dat de Gorilla’s ons als mensen leuk vonden en dat ze daarom even kwamen kijken dan werd je op dat moment van dat idee afgebracht, want ze hadden alleen belangstelling voor het voer. Geweldig, alle verhalen over de Gorilla’s en het voederen. We kwamen heel wat te weten over de apen! Er zijn maar liefst 5 gorilla baby’s geboren maar helaas is er afgelopen vrijdag ééntje overleden. De moeder van het kleine aapje zat ook een beetje achteraan en de verzorgers vertelden dat ze echt haar baby mist. Apen moet ook echt afscheid nemen van elkaar. De moeder heeft drie dagen nog met het dode aapje rondgesjouwd en op een bepaald moment is het goed en dan laat ze haar baby ergens liggen en kunnen de verzorgers het weghalen. Wat een indrukwekkend verhaal! Prachtig om te zien hoe de apen leven en hoe ze verzorgd worden! Toen het voer op was…gingen de apen er weer vandoor en lieten ons voor aap zitten daar

Overal lopen apen los, de kleine oranje leeuw aapjes waren ook erg leuk om te zien. Er was 1 persoon die nootjes had meegenomen en af en toe een nootje voerde. Eén van de verzorgers kwam er naar toe om te zeggen dat ze daar niet zo blij mee zijn, je mag ze niet met de hand voeren, dat is niet goed voor de beesten. Overal staat het ook aangegeven, maar er zijn soms wat eigenwijze mensen op de wereld.

Wij hadden bedacht om een blaadje van de boom te pakken en ze daarmee te lokken, dan voer je ze niet, maar ook dat is niet toegestaan. Jelle en Joël hebben ook zelf heerlijk geklommen in alle toestellen die door het hele park staan!

Het was een geweldige dag, op de terugweg wilden we bij een van der Valk restaurant eten, maar daar was het zoooooo druk dat we toch maar een snackbar hebben opgezocht in Hoenderloo. Het was een perfecte afsluiting van een leuke dag! We hebben met zn allen genoten! Onze oudste twee zonen waren thuis gebleven, Danny moest om vier uur naar zijn werk en Robin had gewoon geen zin, ze hebben zelf broodjes hamburger gemaakt en alles was zowaar netjes opgeruimd! Het komt echt wel een keer goed met die mannen in spé!

Na jaren bloggen bij web-log.nl nu toch eindelijk een weblog op mijn eigen domein. Ik was het al heel lang van plan, maar geen zin om over te stappen. Nu ze bij web-log.nl ook overgaan op het WORDPRESS systeem (waarmee ik veel van mijn sites maak) dacht ik: Nu is het tijd om het blog te verhuizen. Waar ik bij web-log.nl voor opties die ik wil moet bijbetalen (en begrijp me goed, dat is helemaal oke) maar als ik het zelf kan en een eigen domein heb is het logischer én goedkoper dat ik voor mijzelf begin.

Dus hier een gloednieuw blog, ik hoop weer veel bloggers en lezers te ontmoeten hier!
Veel plezier!