“Ik moet nu naar huis hoor” zegt een nette oude dame die er net drie weken woont, “mn kinderen zijn al zo lang alleen thuis, dat doe ik anders normaal nooit, maar het is zo donker buiten, ik durf niet alleen! ” Ik praat wat met haar en zeg dat er vast wel een oppas is. En probeer haar gerust te stellen. “Het komt goed” zeg ik monter. “Echt?” zegt ze, “Denk je dat?” Het komende uur volgt ze mij overal waar ik ga, kijkt me voortdurend in de ogen en zegt dan: “Het komt echt goed he?” En steeds weer stel ik haar gerust.

Om 10 uur breng ik haar naar bed, ze is vrolijk, maakt grapjes, alsof het echt geland is: “Het komt goed!” En wat er goed komt? Ze heeft denk ik geen idee, maar toch is ze even zonder zorgen, vol vertrouwen dat alles goed zal komen!

Ik leg mijn hand op haar hoofd als ze net lekker onder de dekens schuift, met in mijn hart een stil gebed dat de diepe vrede van Yeshua de hele nacht haar deel mag zijn!

Eerst hebben we koffie gedronken met elkaar buiten in het zonnetje en daarna gingen we naar Ben en Emmy, onze buren die in een mooi oud schoolgebouw wonen en twee kunstenaars zijn. Zij hebben een gallerie en de zolder van de school is een mini museum. We hebben daar heerlijk rondgekeken. Het was geweldig. Onze buurtjes zijn ook byzondere mensen.

Van Ben kregen we een drukwerk van zijn hand, gesigneerd en wel!

Daarna heerlijk gegeten, ik had een grote pan chinese tomatensoep gemaakt met allerlei lekkere sandwiches.

Een heerlijke ontspannen dag, voor herhaling vatbaar. Over een niet al te lange tijd komen ze met z’n allen een heel weekend, tenten in de tuin, samen muziek maken, dansen, zingen, praten, lachen, delen…heb er nu al zin in! Zo waardevol om zo gemeenschap met elkaar te hebben!

(foto’s zijn gemaakt door Ellen:))

Dit gedicht is geschreven door een dierbare vriendin. Het verwoordt mijn eigen verlangen.
Ik ken de woorden al vele jaren, maar vandaag sprak het weer opnieuw in mijn hart!

Onbekend verlangen…

Onbekende verlangens
Naar een plek, waar ik ooit was.
Onbekend weten van dingen,
die ik ooit wist.
Lezend en horend ,de woorden,
geschreven in mijn hart,
voor de grondlegging van deze wereld.
Horend en ooit gehoord hebbend.
De woorden,
opnieuw gesproken en verstaan.
Voelend,
zo vreemd bekend.
Alsof het opnieuw ervaren wordt.

Weten doorspoelt mijn hele lijf.
Een spanning voor dat wat komen zal
Mijn ego zegt: Ik wil dit niet,
mijn geest zegt: laat nu maar gewoon.
Vlees en geest strijden nog.
Wie kan mij deren, zeg ik mijzelf.
Als God met Mij is
Wie kan mij enig kwaad doen.
Als Hij aan mijn zijde staat.
Nee, niets kan mij dieper treffen
Dan de pijl der Liefde,
door Zijn Licht geschoten Liefde,
Het maakt open mijn rottend vlees zodat
Het Licht dit terstond genezen zal.
Het opent en kneedt mijn verwonde hart.
Opdat pijn in vreugde overgaat.

Vandaag heb ik opnieuw besloten,
het werk Gods, het werk te laten doen.
Vertrouwend op Zijn Geest in Mij.
Weet ik “het is Goed” wat NU gebeurt
Zonder pijn is geen genezing mogelijk.
Nu dank ik voor dit Leven,
En beleef opnieuw, het NU.

Ellen Lowes

Tijdens de instap-toets vorig jaar toen ik mijn intake had op school kreeg ik ook een flinke lap rekensommen, dus zei ik: God als dit echt uw plan met mij is, als U echt wil dat  ik dit ga doen dan moet U mij inzicht geven en een helder hoofd! Want zelfs de simpelste som lijkt voor mij op dat moment de meest lastige! En tja…het onderdeel rekenen scoorde ik toen op het hoogst haalbare…Dank U Vader, het is duidelijk!

Dit blok kregen we ook medisch rekenen. In de les, tijdens de uitleg van de leraar snap ik het allemaal maar eenmaal thuis denk ik: Hoe krijg ik dat nu voor elkaar? En waarom snap ik er nu geen sikkepit van?

Gisteren dus de toets rekenen voor de tweede keer. Vorige week had ik het niet gehaald. Het helpt ook niet echt als je de hele dag voor de toets tegen iedereen zegt dat je het toch niet gaat halen en dat je het allemaal niet snapt. Nu was het anders, ik had er van geleerd en deze dag was weer met een gebed in mijn hart: Vader, geef mij inzicht en een helder hoofd én vertrouwen dat ik het met U gewoon kan!

Dan kan je wel nagaan hoe blij en dankbaar ik was toen de leraar naar buiten kwam met de uitslag: Erika….een 10!

Ook het medisch rekenen waar ik morgen een toets voor heb is buiten in het zonnetje een stuk minder ingewikkeld! Als morgen het zonnetje weer schijnt vraag ik aan de leraar of ik de toets buiten mag maken hoor:)

Vader, spreek tot mijn hart vandaag! Spreek Uw woorden! Woorden van hoop woorden van liefde woorden van vermaning woorden van troost Laat mij rusten in Uw armen luisterend naar Uw hart. Laat mij die woorden uitdelen ontsproten vanuit Uw Geest, Laat mij die Liefde tonen geënt op Die ene Ware Liefdesbron! Laat mij alleen spreken door Uw Geest Mijn denken breng ik onder Uw gehoorzaamheid Elke gedachte die niet van U komt leg ik in Uw Naam het zwijgen op! Roddel noch kwaadsprekerij komt over mijn lippen omdat dat niet Uw wezen is. Laat alles doordrenkt Zijn van Uw hele lieve Zelf! Vader mijn wens is dat mijn leven tot eer is van Uw Naam.

Het zit zo vast verankerd in mijn hart
Een diepe vrede en een stijgend weten
Dat niets van deze wereld
meer geluk kan geven
Dan Yeshua’s adem in en om mijn leven

Verder zijn we flink bezig met opdrachten voor I-Krea Design. Juist omdat het heel wat anders is is het ook weer heel erg leuk om te doen.

Ook moet ik er goed om denken om tijd voor mezelf te nemen, om heerlijk te genieten, om echt mijn rustmomenten te pakken. En dat doe ik ook, ik heb dat nodig! Altijd al gehad. Hoe druk ik het ook heb, af en toe zet ik alles even opzij en doe helemaal niks, lekker er even uit, of gewoon thuis muziekje luisteren, boekje lezen, badje nemen.

Maar het allerbelangrijkste is dat ik zo enorm veel leer als het gaat om vertrouwen. Tijdens mijn opleiding, mijn werk, mijn “gewone” gezinsleven: God heeft mij echt geleerd om alleen op Hem te vertrouwen. En dat geeft rust. Maar ik moet er wel zelf voor kiezen, want regelmatig struikel ik nog, dan maak ik me toch weer druk ergens over terwijl ik weet dat dat niet helpt. Maar vandaag kies ik er voor, opnieuw, om alles in Vaders hand te leggen, mij niet bekommeren om de toekomst, niet rond blijf lopen met al mijn problemen! En dat geeft rust, elke keer weer!